This is what democracy looks like!

Posted by & filed under .

OCCUPY ANTWERP VIERT EERSTE VERJAARDAG.



In de lagere school heb ik altijd geleerd dat de wereld uit vijf werelddelen bestond: Afrika, Amerika, Azië, Europa, Oceanië. Enkele jaren later begreep ik dat er ook zoiets bestond als een eerste, tweede, derde en vierde wereld. Op 15 mei 2011 was niets van dit alles nog geheel waar: voor de rest van de toekomst zal onze planeet verdeeld zijn tussen de 99% en de 1%. 15 mei 2011, de geboorte van de Indignados.

 

15-M : het is genoeg geweest!

 

15 mei 2011, de geboorte van de Indignados. Geïnspireerd door de Arabische Lente en een steeds groeiend besef van het failliet van het kapitalisme en neo-liberalisme, de legale criminaliteit van overheden, banken en multinationals (de 1%), ontstond in het voorjaar van vorig jaar een spontane volksbeweging van Indignados of “verontwaardigden”. Overal doorheen het bankroete Spanje ontstonden spontaan bezettingen van pleinen, waar mensen samenkwamen om hun grieven bekend te maken en voorstellen te bespreken voor een nieuwe vorm van echte democratie: de zogenaamde volksvergaderingen. Op 15 mei, daags voor de verkiezingen, escaleerde de bezettingen in positieve zin tot het inpalmen van het Madrileense Puerta Del Sol en deinde de beweging uit over 50 Spaanse steden.

In haar manifest “Democracia Real YA” verklaart de beweging waar het essentieel om gaat: “We zijn gewone mensen. We zijn zoals jij: mensen die elke ochtend opstaan om te studeren, te werken of een baan vinden, mensen met familie en vrienden. Mensen die elke dag hard werken voor een betere toekomst voor onze naasten. Sommigen onder ons zien zichzelf als progressief, anderen als conservatief. Sommigen zijn gelovig, anderen niet. Een aantal hebben duidelijke ideologische overtuigingen, anderen zijn apolitiek. We zijn echter allemaal bezorgd en boos vanwege de politieke, economische en sociale toestand rondom ons: corruptie bij politici, zakenlui, bankiers… allemaal laten ze ons hulpeloos achter, ze geven ons geen stem.” Een nieuw idealisme is geboren.

 

Banks get bailed out, we get sold out!

 

Het protest bleef niet beperkt tot het Spaanse schiereiland. Voornamelijk op aangeven van de Canadese Adbusters Media Foundation overspoelde de beweging langzaam ook het hart van het neoliberalisme: de V.S. Op 17 september van vorig jaar ontsproot uit de 15-meibeweging het nieuwe Occupy Wall Street, wat later zou leiden tot Occupy Worldwide met ook vertakkingen over de gehele Westerse wereld.

Wat op 17 september begon als een manifestatie op Wall Street, groeide uit tot een permanente bezetting van Zucotti Park in Lower Manhattan en kampen verspreid over in totaal 21 Amerikaanse staten. Niet zelden werden de vreedzame protesten hardhandig de kop ingedrukt door politiegeweld. Al snel volgden desalniettemin ook protesten en bezettingen in achtereenvolgens Ierland, Groot-Brittannië en Nederland.

 

Zelfs journalisten schoten met scherp op de Amerikaanse overheden omdat de vrijheid van meningsuiting, nochtans een verworven mensenrecht, voortdurend met de voeten werd getreden. Als bloedend hart van de ineenstortende Europese Unie was het evident dat Brussel niet aan dit bewustwordingsproces kon ontsnappen. Gelijktijdig met protesten in 71 landen streken Indignados uit Spanje, Griekenland, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië en uiteraard ook België op 15 oktober 2011 neer in Brussel. Met circa 8.000 waren ze om aan de Europese politiek, de falende banken en de 1% superrijken duidelijk te maken dat het spel gespeeld is en de burger niet langer bereid is de tol te dragen van wantoestanden, slecht beleid en zuivere politieke oplichting.

 

Ik zien A gerre, wette gij da?

 

Op zondag 16 oktober, in de nasleep van de massamanifestatie en onder de indruk van zoveel solidariteit, verzamelden spontaan enkele honderden mensen voor de eerste Antwerpse volksvergadering, een uitvloeisel van onder andere een op facebook aangekondigd evenement. Er was een grote nieuwsgierigheid naar wat Occupy Antwerp zou opleveren. Plots was er veel bereidheid in Antwerpen tot acties van civiele ongehoorzaamheid: van boombezettingen vlakbij het Centraal station tot protestacties tijdens gemeenteraadszittingen en het uitdelen van kleren aan armen. Door repressie werd het echter steeds moeilijker gemaakt om aan sociale actie te doen. Het vroege resultaat van de acties van Occupy Antwerp is hier te bekijken in een overzicht: http://aoccupy.weebly.com/occupy-antwerp-nieuws.html